کوچه مهتاب
صفحه نخست   ::   گذشته هاي من  ::   تماس با من   
 
اجازه هست که قصه را با انتظار تو ادامه بدم ؟!

   اجازه هست مردم شهر قصه ما رو بدونن؟
   اسم من و عشق تو رو، توي کتابا بخونن...
   اجازه هست که قلبمو برات چراغونش کنم؟
   پيش نگاه عاشقت چشمامو قربونيش کنم...
   اجازه ميدي تا ابد، سر بزارم رو شونه هات؟
   روزي هزار و صد دفعه، بگم که مي ميرم برات...
   اجازه ميدي که بگم، حرف عاشقانه ام توي؟
   دليل زنده بودنم، درد ترانه هام تويي...
   اجازه دارم به همه بگم که تو مال مني؟
   ستارها اينو ميگن، که تو، تو اقبال مني...  
   اجازه هست جار بزنم، بگم چه قدر دوست دارم؟
   بگم مي خواهم به خاطرت سر به بيابون بذارم...

        منتظرم به قاصدك از تو خبر بياره
        به قاصدك كه با خودش عطر تنتو داره
                               بياد و همراه خودش تو اين شباي بي کسي
                               مهتاب چشماي تو رو تو اين كوچه بياره...


پيام هاي ديگران () | شنبه ٥ خرداد ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک

سفرت بخير...

 

     ميميرم برات...

               نمي دونستي ميميرم بي تو، بدون چشات

     رفتي از برم...

               نمي دونستي كه دلم بسته به ساز صدات

                          آرزومه كه مي دونستي كه من ميميرم برات  

                                                                    ميميرم برات...

 

     عاشقم هنوز... 

               نمي خواستي كه بموني و بسوزي به ساز دلم

     گفتي من ميرم... 

               تو مي خواستي بري تا فرداها، گل خوشگلم

                            برو كه راهي نيست تا فرداها، عزيز دلم

                                                                     عزيز دلم...

                                        

     سفرت بخير...

               اگه ميري از اينجا تك و تنها تا يه شهر دور

               برو كه رفتن، بدون ما مي رسه به يه دنيا نور

 

     سفرت بخير...

               برو گر شكستي زمن، مي توني دوباره بساز

               از دلي شكسته ، نااميد و خسته ، تو باز برو

                                                             تو بازم برو...

 

     نمي خوام بياي

                نمي خوام ميون تاريكي من، تو حروم بشي

     نمي خوام ازت

                نمي خوام مثل يه شمع بسوزي برام، تو تموم بشي

     برو تا بزرگي،

                مي خوام كه فقط آرزوم بشي

                                                   آرزوم بشي...

 

    نمي خوام بياي، نمي خوام ميون تاريكي من، تو حروم بشي

     نمي خوام ازت، نمي خوام مثل يه شمع بسوزي برام، تو تموم بشي

     برو تا بزرگي، مي خوام كه فقط آرزوم بشي 

                                                                   آرزوم بشي...


پيام هاي ديگران () | چهارشنبه ٢ خرداد ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک

و عشق، صدای فاصله هاست...

 

داشتم فکر می کردم به ماندن و رفتنت،
نفهمیدم چه شد ... دیدم رفته ای! 

بعد یک دفعه دلم خواست همه ی باورهای تلخم را بریزم دور؛
      "عشق در نرسیدن است. با وصل، عشق می میرد."
نفرین به باورهایم!

 
بعد یک دفعه دلم خواست همه ی فاصله ها را پاک کنم؛
      "همیشه فاصله ای هست"
نفرین به فاصله!
بعد نگاه کردم، دیدم چه تنها شده ام. دیدم چه قدر دلم هوایت را کرده است...


پيام هاي ديگران () | دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک

هجرت تو ، بی خطر باد... ای مسافر

با سقوط  دستای ما          در تنم چیزی فرو ریخت

          هجرتت اوج صدامو          از فراز شاخه آویخت

 

               ای زلال سبز جاری           جای خوب غسل تعمید

               بی تو باید مرد و پژمرد          زیر خاک باغچه پوسید

 

فصلی که من با تو ما شد        فصل سبز خواهش برگ

فصلی که ما بی تو من شد       فصل خاکستری   مرگ

 

تو بگو جز تو کدوم رود         ناجی لب تشنگی بود

جز تو آغوش کدوم باغ          سایه گاه خستگی بود

 

بی تو باید، بی تو باید           تا نفس دارم ببارم 

                                  من برای گریه کردن      شونه هاتو کم میارم

 

چشم تو با هق هق من           با شکستن آشنا نیست

این شکستن بی صدا بود         هر صدایی که صدا نیست ...

 

ای رفیق نا خوشی ها            این خوشی باید بمیره

جز تو همراهی ندارم             تا شب از من پس بگیره

 

                    با تو بدرود ای مسافر        هجرت تو بی خطر باد

                          پر تپش باشه دلی که             خون به رگهای تنم داد

 

فصلی که من با تو ما شد     فصل سبز خواهش برگ

                       فصلی که ما بی تو من شد      فصل خاکستری مرگ


پيام هاي ديگران () | سه‌شنبه ٢٥ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک

بوی تو ، بوی بارون...

   من از صدای گریه تو ، به غربت بارون رسیدم

                                 تو چشات ، باغ بارون زده دیدم...

   چشم تو همرنگ یه باغه ، تو غربت غروب پاییز

                                مثل من ، از یه درد کهنه لبریز...

   با تو ، عطر شعرهای ناب

                                توی کوچه باغ مهتاب ، زنده میشه

   با تو ، بوی خاک و بارون

                               عطر ترمه و گلابدون ، زنده میشه

   تو مثل شهر کوچک من ، هنوز برام خاطره سازی

                                              مثل دریا ، پر قصه، پر رازی...

   تو مثل شعرهای قشنگی ، تو کوچه های پیر و خاکی

                                             هنوزم برای من عزیز و پاکی...

 


پيام هاي ديگران () | یکشنبه ٢۳ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک

بی تو چه کنم؟

حالا از تمامی قصه ، تنها

قاب عکسی مانده است،

که شباهتی عجیب به دختری از تبار مهتاب دارد...

حالا باران که می بارد ، خاک این کوچه

هنوز بوی عشق و یاس و ترانه می دهد...

حالا مدام از پی نشانی تو ،

فنجان های قهوه را دوره می کنم.

مدام این چشم بی قرار را ،

با بغض و بهانه باران آشنا می کنم.

مدام این دل درمانده را ،

با برودت عشق آشتی می دهم.

باید این ساده بداند،

          بانوی برفی بیداری ها،

          دیگر به کوچه خواب و خاطره باز نخواهد گشت.......

 


پيام هاي ديگران () | پنجشنبه ٢٠ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک

امشب ببار ، ای آسمان...

هميشه اين گونه بوده است:
کسي را که خيلي دوست داري، زود از دست مي دهي، پيش از آنکه خوب نگاهش کني. پيش از آنکه تمام حرفهايت را به او بگويي، پيش از آنکه همه لبخندهايت را به او نشان بدهي، مثل پروانه اي زيبا، بال مي گيرد و دور مي شود ، فکر مي کردي مي تواني تا آخرين روزي که زمين به دور خود مي چرخد و خورشيد از پشت کوهها سرک مي کشد در کنارش باشي.


هميشه اين گونه بوده است:
کسي که از ديدنش سير نشده اي زود از دنياي تو ميرود ، وقتي به خودت مي آيي که حتي ردي از او در كوچه نيست. فکر مي کردي مي تواني با او به همه باغها سر بزني ، هنوز روزهاي زيادي بايد با او به تماشاي موجها مي رفتي ، هنوز ساعتهاي صميمانه اي بايد با او  زير باران اشک مي ريختي.


هميشه اين گونه بوده است:
وقتي از هر روزي بيشتر به او نياز داري ، وقتي هنوز پيراهن خوشبختي را کا ملا بر تن نکرده اي ، وقتي هنوز ترانه هاي عاشقي را تا آخر با او نخوانده اي، ناباورانه او را در کنارت نمي بيني ، فکر مي کردي دست در دست او خنده کنان به آن سوي نرده هاي آسمان خواهي رفت تا صورتت را پر از بوسه و نور کند.


هميشه اين گونه بوده است:
او که مي رود ، او که براي هميشه مي رود آنقدر تنها مي شوي که نام روزها را فراموش مي کني ، از عقربه هاي ساعت مي گريزي و هيچ فرشته اي به خوابت نمي آيد، ديگر باران نمي بارد... 


پيام هاي ديگران () | دوشنبه ۱٧ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک

گذر عمر...

   مي نشينم
   در كور سوي كوچه ي تنهايي …
   روزها به صبر ،
   شب ها به انتظار ،
   گذر زمان
   گذر عمر
   گفتند چون مي گذرد غمي نيست...
   گذشت ،
   اما با غم
   گفتند اين نيز بگذرد...
   گذشت ،
   اما سخت
   حال چه كنم!
   به چه شوقي ،
   به چه اميدي ،
   گذرعمر را تماشا كنم ؛
   در انتهاي كوچه ي تنهايي ...


پيام هاي ديگران () | شنبه ۱٥ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک

قاصدک، امشب مهتابه... برو ، بهش بگو...

مي خواستم بدانم در شهر شما قاصدك پيدا مي شود ؟

اينجا كه تا دلت بخواهد قاصدك براي شنيدن هست…  
دلم كه براي تو تنگ مي شود كنار پنجره مي نشينم و تك تك قاصدكهاي عابر را مرور مي كنم .

احساس بدي دارم ،
گيرم حرفي براي سپردن به قاصدك نداشته باشي .
گيرم نمي خواهي اسم محبوبت را هيچ كس – حتي قاصدك – بداند .
گيرم خجالت مي كشي حرفهاي عاشقانه ات را – حتي در گوش قاصدك – زمزمه كني .
گيرم حتي قاصدك را هم محرم رازمان نمي داني .

اما ...
مگر نه اينكه قاصدك را براي فرستادن فوت مي كنند ؟!
پس چرا هيچ كدام از اين قاصدكها عطر نفسهاي تو را ندارند ؟

واي !
چرا اين طور شد؟ چرا از تو گله كردم؟

چرا فكر نكردم شايد آدرسم را فراموش كرده باشي يا …

 

بايد بشتابم . مي روم بيرون قاصدكي پيدا كنم تا آدرسم را برايت برساند...


پيام هاي ديگران () | پنجشنبه ۱۳ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک

 

    

     دیگر از این همه باران آشنا

     که از پیاله های دستان آسمان سر می رود،

     حیرت نمی کنم...

     از وقتی که رفته ای،

     ماه شبهای اینجا هم

     اشکهایش را با ابرها پاک می کند...

    


پيام هاي ديگران () | دوشنبه ۱٠ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - (کوچه گرد...) |لینک